It's be me

 

 

ลมพัดมาแค่เพียงเบาเบา ดาวทุกดวงก็ดูสวยดี
ทุกอย่างดูดีกว่าทุกวัน
เพลงที่เคยลืมลืมมันไป กลับไปหามาฟังทั้งวัน
แล้วปล่อยอารมณ์ ปล่อยให้มันลอยหายไป

ฟ้าเดิมเดิม แต่คืนนี้กลับดูสวยจัง
ได้แต่นั่งอยู่ตรงนี้ กับใจที่มันอ้างว้างเหลือเกิน

อยู่ดีดีก็อยากร้องไห้ ไม่รู้ว่าเป็นอะไร เกิดเหงาอะไรขึ้นมา
อยู่ดีดีก็อยากร้องไห้ น้ำใสใสก็รินจากตา มันเหงา ไม่รู้ทำไม

มันเหมือนใจรอใครบางคน แต่ว่าเขาไม่มีตัวตน
ก็อยากมีคน นั่งมองดาวกับฉันบ้าง

ฟ้าเดิมเดิม แต่คืนนี้กลับดูสวยจัง
ได้แต่นั่งอยู่ตรงนี้ กับใจที่มันอ้างว้างเหลือเกิน

อยู่ดีดีก็อยากร้องไห้ ไม่รู้ว่าเป็นอะไร เกิดเหงาอะไรขึ้นมา
อยู่ดีดีก็อยากร้องไห้ น้ำใสใสก็รินจากตา มันเหงา ไม่รู้ทำไม

ใครบางคนคนนั้น คนที่เป็นห่วงฉัน อยู่ตรงไหน

อยู่ดีดีก็อยากร้องไห้ ไม่รู้ว่าเป็นอะไร เกิดเหงาอะไรขึ้นมา
อยู่ดีดีก็อยากร้องไห้ น้ำใสใสก็รินจากตา มันเหงา ไม่รู้ทำไม
_________________

 

 

คงมีใครคนนึง ที่อยู่ที่ไหนสักแห่ง

ที่จะยอมรับทุกอย่าง เข้าใจชีวิตที่ฉันเป็น

ก็คงมีใครคนนึง ที่ยอมเป็นทุกๆ อย่าง ที่อยู่เคียงข้างไม่ห่าง

ก็ได้แต่หวัง .. คงไม่นาน .. สักวันคงเจอ

 

Supported by Pui (my lOvE)

 

 

จะห่างรึไกลเพียงใด ไม่ว่าเวลาจะพ้นไปนานเท่าไร
หัวใจของฉันยังคงเหมือนเคย
ผ่านไปทุกทุกวัน ไม่เปลี่ยนไม่ผันเลย
เคยเป็นอย่างไร วันนี้ก็ยังเป็นอย่างนั้น

คือยังมีความรัก ไว้เพื่อให้กับเธอ
ที่เข้าใจเสมอ แม้ว่าเธอกับฉัน
จะไม่มีทางที่ได้เคียงคู่ และยังต้องอยู่เหมือนกับคนที่ใกล้กัน
และฉันก็ยังคงมีเธออยู่ในใจ

คงเดิมทุกวินาที ไม่ว่าชีวิตจะเดินไปพบอะไร
หัวใจของฉันยังคงเหมือนเคย
ผ่านไปทุกทุกวัน ไม่เปลี่ยนไม่ผันเลย
เคยเป็นอย่างไร วันนี้ก็ยังเป็นอย่างนั้น

มีเธอเรื่อยไป และฉันนั้นจะยังมีเธอจนตราบสิ้นลมหายใจ

 

 

Reference:  เพลงประกอบภาพยนต์โหน่ง เท่ง นักเลงภูเขาทอง - บอยด์ โกสิยพงษ์

 

 

 

 

เจ้าบินอ่อนล้าหรือไรหงส์ฟ้า..จึงมาเลียบดิน

เจ้าอยู่พรหมมินทร์ ไหนเลยมาสิ้นแค่เพียงพรมแดน

ติดกั้นอะไร..หรือจึงไม่ใฝ่เมืองแมน

เห็นแคว้น เห็นแดน กันดาร..ว่าเป็นบ้านงาม

 

 

ปราสาทเจ็ดสี..ล้วนแต่ดี มีล่อใจ

ด้วยเหตุไฉน.. ฤ จึงไม่เห็นเช่นความงาม

ดินแดนแห่งเรานี้..มีแต่ ระกำ ขาดไฟ ไร้น้ำ ต้องตามด้วยแสงเดือนดาว

 

 

หงส์ฟ้าเมื่อยล้าบอกเรา

หงส์ด้วยกันสำคัญเปรียบเจ้า

มาถึงนี่พอดีที่เรา

..ส่งผ้าให้คลุม พอได้นุ่มกายเจ้า..

แข็งแรง..แล้วเช้าเจ้าก็คงจากไป

 

 

เจ้าบินอ่อนล้า

ข้าช่วยหงส์ฟ้าเจ้าจนมีแรง

เผือกมันตากแห้ง..ก็เสาะแสวงเที่ยวหามาให้

ทีตอนจากลา..ไม่เคยว่า..เห็นใจ

 

บทเรียนสุดท้าย

..เป็นกา อย่าหมาย หงส์ทอง..